Hoe stop ik met roepen tegen mijn kinderen?

Gepubliceerd in Opvoeden / 25 september 2017
Disclaimer: deze post kan affiliate links bevatten, meer info.


Hoe stop ik met roepen tegen mijn kinderen? Deze vraag typte ik in Google en Pinterest begin dit jaar.

Ik was het beu om altijd maar te moeten brullen, terwijl ik heel goed wist dat het helemaal niets uitmaakte. Ik was moe, en zat op het einde van mijn latijn. Het werd tijd om er iets aan te doen, want ik wist dat als ik zou veranderen, dat het iedereen ten goede zou komen.

Van alle oplossingen die ik vond, zijn dit de meest effectieve. Ik hoop dat ze jou even goed helpen als ze mij hebben geholpen!

Lees ook: Waarom knuffelen soms beter werkt dan straffen.

1 Streng maar kordaat.

Als je wil dat iemand naar je luistert, moet je eerst naar jezelf luisteren. Want als jij (eindelijk) weet wat je wil, kan je grenzen gaan stellen. Deze grenzen stel je voor jezelf en pas daarna voor anderen.

Kijk naar anderen als een spiegel van jezelf. Observeer je kind en reflecteer dat naar jezelf. Wat stoort je aan zijn gedrag, waarom is het fout?

Is je kind ongehoorzaam, of luid, of luistert het niet? Als je dit naar jezelf spiegelt, dan zou het kunnen zijn dat jij jezelf ongehoorzaamt (je lichaam schreeuwt om rust, jij weigert), jij overpraat iedereen (om je gelijk te halen ga je gewoon luider praten) en je luistert niet naar wat je kind zegt (of je lichaam).

Probeer zo alles te analyseren dat je stoort.

Als je dat gedaan hebt, heb je jezelf veel beter leren kennen en kan je grenzen gaan stellen voor jezelf. Je moet duidelijke regels opstellen aan de hand van je analyse.

Voor mij was dit bijvoorbeeld:

  • Echt luisteren naar mijn kinderen (schermtijd werd voor iedereen, ook voor mij! zeer beperkt)
  • Als iemand een vraag stelt, antwoord ik meteen (en ik verwacht dat van een ander ook)
  • Als iemand hulp vraagt, help ik zo snel mogelijk of zeg eerlijk dat ik dat niet wil (eerlijkheid is zeer belangrijk)
  • Ik behandel een ander gelijkwaardig, ook mijn kinderen (ik hoef alleen te helpen als daarom gevraagd wordt)
  • Iedereen heeft zijn eigen keuzes te maken, en die worden altijd gerespecteerd (ook als ik het er niet mee eens ben)
  • Nee is oké. Iedereen heeft het recht om nee te zeggen en dat moet gerespecteerd worden.

Samengevat komt het op dit neer:

“Behandel een ander zoals je zelf behandeld wil worden!”

We stelden nieuwe grenzen in ons gezin

  • Een vraag hoeft maar 1 keer gesteld te worden, en die persoon krijgt antwoord. (we luisteren naar mekaar!)
  • Als je hulp nodig hebt vraag je daar duidelijk om. Je krijgt zo snel mogelijk hulp.
  • We helpen elkaar als er om hulp wordt gevraagd. Zie je dat iemand het moeilijk heeft, vraag of je MAG helpen.
  • Nee is oké en we respecteren dit.
  • Eerst praten met mekaar, dan komen klagen. Wie niet praat kan niet geholpen worden.
  • Fysiek geweld, roepen, tieren, enz geeft een time-out.

Mijn voornaamste doel was rust creëren binnen ons gezin.

Mijn oudste dochter en ikzelf zijn hooggevoelig. Wij reageren erg op spanningen en kunnen zomaar ontploffen (dat mag je vrij letterlijk nemen). Door meer rust en structuur is dat sterk verminderd (bij allebei). En onze andere kinderen hebben er ook baat bij.

Volhouden.

Hou een gezinsbijeenkomst en overloop de nieuwe regels. Zorg dat iedereen, ook de allerkleinsten, goed begrijpen wat het betekent. Schrijf daarna de nieuwe leefregels op en hang ze ergens goed zichtbaar. Zo kan iedereen ernaar verwijzen als het nodig is, en kunnen discussies sneller gestopt worden.

Maar vooral JIJ moet het goede voorbeeld geven. Hoe jonger de kinderen, hoe belangrijker het is dat ze een rolmodel hebben om te imiteren. Zij leren door na te doen. Als jij leeft naar je regels, dan zullen je kinderen dat ook gaan doen.

Maak een stickersysteem, lees er hier alles over!

2 Beoordeel het gedrag, niet het kind.

Hoe voel jij je als iemand tegen je zegt: “Wat ben jij stout!”

Niet fijn om te horen hé?

Een kind hoort dat ook niet graag! Maar toch zeggen we het tegen hen.

Is het niet fijner om te zeggen: “Ik vind het niet fijn dat jij je zus slaat.” of “Gooien met de auto’s is stout, je kan er het raam mee stuk gooien!”

Benoem het stoute gedrag van je kind, niet je kind zelf.

Als je het stoute gedrag benoemt van je kind, dan leer je je kind dat het zelf niet stout is, maar dat zijn gedrag stout is.

En dat is een wereld van verschil.

Mijn kinderen komen uit zichzelf zeggen dat ze iets hebben laten stuk vallen, zeggen sorry en dat ze het zullen opkuisen. Voorheen durfde niemand dat zeggen. Er werd veel gelogen.

Uiteraard zeg ik nog steeds dat ik het niet fijn vind, dat ze beter moeten oppassen en ook dat het stuk is voor altijd (de kleinsten denken dat ik alles kan repareren, was het maar zo!). Ik probeer vooral niet boos te worden. Ik haal 5 keer diep adem en zeg rustig hoe ze het kunnen opkuisen.

Voor sommige dingen worden ze nog steeds gestraft (een bloempot stukgooien, met de schaar in de zetel knippen,…), maar omdat ze alles meteen durven opbiechten, zijn de straffen zeer beperkt.

Ze hebben een heel goed moraal besef en straffen zichzelf al voldoende met hun schuldgevoelens.

Eerlijkheid is super belangrijk, en daarom hoeft er niet gestraft te worden als er eerlijk (en meteen) iets wordt opgebiecht. Leugens (die uitkomen) worden zeer streng bestraft.

Dus: Benoem het stoute gedrag van je kind, en neem gepaste maatregelen door bijvoorbeeld een time-out. Beloon goed gedrag, waardoor je meer goed gedrag zal krijgen in de toekomst.

En bovenal, wees consequent. Als het nu stout is, is het straks ook stout en morgen ook.

Hoe stop ik met roepen tegen mijn kinderen? Het is mogelijk met deze 3 tips. Eenvoudig en zeer effectief!

3 De kracht van positieve energie.

Er zijn talloze studies gedaan over de impact van positieve en negatieve energie op voedsel. Je kan het zelfs zelf uittesten (en ik raad dat ten zeerste aan)!

Kook een builtje rijst (of neem rijst die over is) en verdeel deze over 3 dezelfde potjes (die je kan afsluiten). Zorg dat alle potjes ongeveer evenveel rijst bevatten. (Je kan dit ook doen met stukjes fruit, groenten, vlees,…)

Schrijf op potje 1 positieve woorden (liefde en dankbaarheid zijn de sterkste positieve energieën).
Op het tweede potje schrijf je negatieve woorden (ik haat je, jij bent lelijk, jij bent stout).
Schrijf op potje 3 niks, dit is een referentie potje.

Zet de 3 potjes naast mekaar op je kast en bekijk de potjes na een week, 2 weken, 3 weken en een maand.

De enige variabele is de energie dat je het potje geeft. Je geeft positieve energie, negatieve energie of geen energie. En bij alle onderzoeken zijn de resultaten hetzelfde:

Potje 1 met liefde bevat na 1 maand witte rijst.
Het tweede potje met haat bevat na 1 maand grijze rijst.
Potje 3 zonder energie bevat na 1 maand zwarte rijst. (want geen energie geven is nog erger dan negatieve energie geven)

Lees meer over de kracht van positief denken.

Moraal van het verhaal!

Bedenk dat dat potje rijst je kind is.

Gekke vergelijking, maar het werkt net hetzelfde.

Als jij tegen je kind de hele dag door zegt hoe stout het niet is, dat je hem haat, enz. Bedenk dan wat die paar woorden met de rijst hebben gedaan. Diezelfde woorden hebben hetzelfde effect op je kind.

Daarom praat je een hele dag op een positieve manier tegen je kind. Je behandeld je kind als je gelijke en vanuit liefde.

Om dit te doen moet je alles wat positief is bewoorden, en alles wat negatief is negeren.

Met andere woorden: Je geeft je kind de HELE dag lang complimentjes.

Als er stout gedrag is, benoem je het stoute gedrag en zet je je kind in time-out. Verder hoef je er geen woorden aan vuil te maken. Je kan bijvoorbeeld wel benoemen dat je het fijn vindt dat je kind zo snel is gekalmeerd, maar dat dat gedrag niet geaccepteerd kan worden. Over dat stoute gedrag wordt verder niet meer gepraat. Iedereen laat het los en je begint met een schone lei.

Na slechts een paar uur zal je merken dat je kind zich anders zal gedragen. En dat betekend dat jij goed bezig bent.

Positief belonen.

Weet je niet goed hoe je je kind complimenten kan geven? Ik wist het ook niet en heb het moeten opzoeken (erg he!).

Benoem ALLES wat je kind goed doet. En ik bedoel echt alles!

  • Je bent een doorzetter
  • Fijn dat je om hulp hebt gevraagd
  • Ik vind je lief
  • Je bent grappig
  • Wauw, jij hebt mooi tussen de lijnen gekleurd, bravo!
  • Je bent creatief
  • Jij kan goed voor je poppen zorgen
  • Super leuk, al die auto’s op een rij, wat gaan ze doen?
  • Bravo, dat is de grootste blokkentoren die je ooit hebt gemaakt
  • Ik ben ZOOOO trots op jou
  • Ik hou van je
  • Dat heb je goed bedacht
  • Wat kan jij goed fietsen
  • Je hebt je goed gedragen, bedankt
  • Jij hebt goed geoefend, heel goed gedaan
  • Bedankt dat je mij bent komen helpen
  • Je bent kalm gebleven, dat vind ik fijn, bedankt
  • Jou boekentas stond netjes op zijn plaats, bedankt om er aan te denken
  • Je hebt je boterham zelf gesmeerd, goed zo!
  • Jullie hebben supergoed samengespeeld, dat vind ik fantastisch
  • Je hebt goed gedeeld, ik ben trots op je
  • Fijn dat je hulp hebt gevraagd

Deze lijst is uiteraard niet eindig. Alles, hoe klein dan ook, benoem je.

De eerste dagen vind je het gek klinken, maar daarna wordt het een gewoonte. En je zal merken dat je heel snel resultaat zal krijgen bij je kinderen.

Hoe vaak mag je een compliment geven?

Elke minuut?!

Zo vaak als jij je er goed bij voelt. Ik probeer elk kwartier minstens 1 compliment te geven.

Dat kan ook vanop afstand.

In de auto zeg ik geregeld (tijdens een lange rit) dat ik het fantastisch vind dat ze zich zo goed gedragen. Als ik kook roep ik even dat ze fijn samen spelen en dat ik dat waardeer.

Je hoeft niet per se naast je kind te staan, als je er voorbij loopt kan je ook snel iets positiefs zeggen. Wauw, wat maak jij een mooie tekening. Dat laat zien dat jij om je kind geeft, dat je aan je kind denkt, ook al bedelt hij niet om aandacht.

Ik pas het ook toe op iedereen die ik tegenkom. Iedereen waar ik mee praat geef ik op zijn minst 1 compliment, hoe klein ook.

Lees ook:

Conclusie – Hoe stop ik met roepen tegen mijn kinderen?

Als je de 3 stappen doorloopt en ze consequent toepast, dan garandeer ik je dat je gezin meer rust zal kennen.

Zal je nog roepen tegen je kinderen? Ja, soms wel. Maar bedenk je dan dat het niet hoeft. Het heeft enkel tijd nodig om je aan te passen aan de nieuwe regels, en een nieuwe manier van opvoeden.

Gun jezelf die tijd, en veroordeel jezelf niet als je eens een keer wel roept.

Ik roep nog zelden, maar soms laat ik me nog verleiden. En meestal is dat omdat ik 1 van de 3 stappen niet (meer) toepas. Ik geef ze te weinig positieve aandacht, ik ben niet consequent of ik verval ik al mijn oude gewoonten.

Roep je toch op je kinderen? Analyseer waarom je dat doet, en dan kan je jezelf veranderen waardoor het stopt.   Lees: Verander jezelf en de wereld ligt aan je voeten.

Ik wens je alle succes met dit stappenplan, en ik sta altijd voor je klaar.
Plaats een reactie of mail mij. Ik antwoord zo snel mogelijk.

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Wij houden niet van spam! Niet tevreden? Schrijf je uit. Powered by ConvertKit

Geef een reactie

6 responses to “Hoe stop ik met roepen tegen mijn kinderen?

  1. Ann

    Pff vind dit toch zo moeilijk, ik blijf meestal doordrammen in de hoop dat het dan doordringt en het gedrag stopt.
    Onze 4 jarige slaat ,stampt , knijpt nogal graag zijn zusje van 21 maand ( die uiteraard dat eerst bij hem heeft gedaan)
    Hoe straf jij? Wat bedoel je met een time out?

    • Marieke

      Zo herkenbaar. Mijn 4-jarige doet net hetzelfde :(.
      Ik zet haar in de gang, 4 minuten op de onderste trede tot ze gekalmeerd is. Als ze na 4 minuten stil is, mag ze sorry komen zeggen en een knuffel geven. Is ze niet stil (ze kan nogal brullen), dan blijft ze gewoon zitten (desnoods 30 minuten).
      Ik ben heel consequent. Doen ze elkaar alle 2 pijn, dan worden ze alle 2 in time-out gezet (Ook mijn jongste). Uiteraard elk ergens anders, of het houdt nooit op.

  2. Marijke

    Dank voor dit artikel en voor je openheid 🙂 Ik kwam het toevallig tegen, maar kan je tips goed gebruiken. En dat met die potjes rijst ga ik ook eens proberen.
    Ik vraag me af hoe ouders dat toch doen met die time out. Als ik mijn kind op de onderste traptrede zet, komt hij gewoon weer de kamer in…

    • Marieke

      Mijn dochter komt er ook uit. Maar wij hebben een regel: eerst de onderste trede, dan naar de eerste verdieping in nieuwe time out en als dat nog niet werkt vliegt ze naar haar kamer om te kalmeren. Meestal is een waarschuwing wel genoeg en ze kalmeert vrij snel tegenwoordig.

  3. Hanneke

    Meer rust is altijd fijn! Ik wil je er alleen wel even op attent maken dat *niet* straffen bij eerlijk opbiechten zich in de puberteit tegen je kan keren. Pubers maken hier echt schaamteloos misbruik van en het is niet zo makkelijk om een scherpe grens te trekken vanaf wanneer kinderen dat gaan doen. Natuurlijk moeten leugens zwaarder bestraft worden, maar daden hebben wel consequenties, of je nu eerlijk bent geweest of niet.

    Wat ik ook altijd fijn vind om de rust weer terug te krijgen iin huis als er ruzie is in huis: een verplicht uurtje speeltijd op de eigen kamer. Zonder boos te worden, maar wel onverbiddelijk zijn. Niet zelden willen ze na het uur helemaal niet van het kamertje meer af komen of liggen ze te slapen (maar ze waren écht niet moe hoor… Zus deed gewoon stom!!!) In alle gevallen zijn ze weer helemaal vrolijk en opgeladen. Werkt natuurlijk wel alleen als ze een eigen kamer hebben.

    • Marieke

      Hoi Hanneke,
      Wat een goed inzicht! Ik heb nog geen ervaring met pubers, en ik kan me absoluut voorstellen dat het inderdaad een andere aanpak vergt. Dank je voor je reactie, het zal anderen zeker kunnen helpen!