Waarom ik het speelgoed van mijn kinderen afnam.

Gepubliceerd in Opvoeden / 24 mei 2018
Disclaimer: deze post kan affiliate links bevatten, meer info.


Ik besloot, na het lezen van dit artikel, dat het geen slecht idee kon zijn om het speelgoed van mijn kinderen af te nemen. Wat zouden mijn kinderen doen als ik hun speelgoed wegnam?

In deze tijden is het bijna verplicht om kinderen te overladen met het nieuwste, tofste, hipste, coolste speelgoed dat nu in de winkels ligt. En morgen moet je het allernieuwste opnieuw aanschaffen.

Daar doen wij niet aan mee.

Onze kinderen krijgen tweedehands speelgoed (in goede staat) en zo af en toe iets nieuws. Ze hebben geen 100 hippe speelgoedjes en al zeker geen schermen, ook al zijn ze ondertussen 3, 5 en 8.

Maar, ondanks dat we ze niet overladen met speelgoed, hebben ze behoorlijk wat. De kasten puilen uit en veel van hun nieuwe speelgoed heeft geen plekje meer, waardoor opruimen een hels karwei is geworden.

Onze kinderen hebben teveel speelgoed. En omdat ze niet meer opruimen, besloten we hun speelgoed af te nemen. Het waarom en wat het opleverde. #opvoeden

Genoeg is genoeg

Ik was het beu om elke dag opnieuw te smeken om op te ruimen. Niet gewoon alles in een opbergbak of kast gooien (ja, dat gebeurde ook als ik niet keek), maar al hun spullen op het juiste plekje leggen.

IN de kast, en niet er op (of er achter).

Ik las op een dag dit artikel van een blogster die al het speelgoed van haar kinderen wegnam.

Maar dan ook echt alles.

Gaat dat niet wat ver? Is het niet te drastisch?

Terwijl ik verder las, kreeg ik een aha! gevoel.

Dit is de oplossing voor het opruim probleem van mijn kinderen (en stiekem voor mezelf ook). Het is tijd om alle spullen van mijn kinderen bij mekaar te rapen en weg te doen.

Toen ik het voorzichtig aanhaalde bij mijn man, bleek hij helemaal voorstander te zijn van het idee.

En toch zou het nog 2 weken duren vooraleer we de koe bij de horens vatten. Op een zaterdagochtend was ik het helemaal zat. Na een tweede waarschuwing om op te ruimen, nam ik vuilniszakken en dozen en haalde ik de kasten 1 voor 1 leeg.

Mijn jongste van 3 werd hysterisch. Oh, zo zielig voor haar. Toen ze de vuilzak zag begon het drama. Huilen, krijsen, hysterisch gedoe.. Je kent het ongetwijfeld.

En na 10 minuten hielp ze met alles uit de kasten te halen en op de stapel te leggen. Net zoals haar grote zus. Ze vonden het best leuk.

Bijhouden of weggooien?

4 Uur lang hebben we alles uitgesorteerd (en dan was het nog niet klaar).

We maakten stapels voor:

  • neefjes/nichtjes
  • kringloopwinkel
  • weggeef (school, kinderopvang)
  • tweedehands verkopen
  • vuilnis
  • voor later (wat nog kan dienen)
  • houden

 

We hebben niet alle speelgoed weggedaan. 1/4 ongeveer hebben ze mogen houden, waarvan meer dan de helft op zolder staat om in roulatie te gaan.

Wat we wel bijhouden:

  • Educatief speelgoed (denkspelletjes, fijne motoriek)
  • Knutselmateriaal (vaak een gezinsactiviteit)
  • Gezelschapsspellen (voor het gezin)
  • Duurzaam speelgoed
  • Bouwblokken
  • Poppen/auto’s
  • Boeken

 

Van alle bovenstaande hebben we ook veel weggegeven en een beetje gehouden. 3 Poppenhuizen is gewoon te veel, dus we hebben er 1 gehouden en 2 weggedaan. En wat zijn ze met 20 Barbies? Ze mochten er elk 2 houden.

Afspraken

We hebben nu duidelijke afspraken gemaakt voor het speelgoed dat we nog hebben.

Er zijn 6 bakken speelgoed. Willen ze een andere bak, dan moet er 1 omgeruild worden op zolder.

Als een kind klaar is met spelen met speelgoed A en met speelgoed B wil spelen, dan wordt speelgoed A eerst opgeruimd.

Spelletjes worden enkel op woensdagavond en in het weekend gespeeld (onder toezicht). De spelletjes moeten ook meteen na het spelen worden opgeruimd. Gebeurt dat niet, dan gaat de spelletjeskast 7 dagen op slot.

Wat niet wordt opgeruimd of blijft rondslingeren, ruimt mama of papa op. (Lees: in de vuilbak)

Wat met nieuw speelgoed?

Onze kinderen krijgen met hun verjaardag kado’s. Dat nemen we hen niet af. We moedigen wel onze familie aan om kadobonnen of geld te geven.

Ik laat mijn kind op voorhand kiezen wat ze wil voor haar verjaardag en we nemen er een foto van. Die foto stuur ik dan naar de oma’s en andere feestvierders, zodat ze weten waar ze voor mee betalen. En ze vinden het fijn. Mijn dochter krijgt degelijk speelgoed, en de oma’s hoeven geen prul te kopen.

Ze hebben ook zakgeld (elke week krijgen ze €1) dat ze vrij mogen besteden. Onze kinderen sparen vaak samen voor iets groter, waar ze samen mee kunnen spelen.

En dan heb je die feestdagen nog, kermisbezoekjes, tweedehands speelgoed dat ze krijgen van familie, enzoverder.

Als ze te veel speelgoed bij mekaar krijgen, doen we een nieuwe opruiming. We hebben afgesproken elke 4 maanden (3 keer per jaar dus) een opruimdag te houden.

Net voor Sinterklaas spoor ik mijn kinderen aan om 3 speelgoedjes weg te geven aan het goede doel (per kind). Daar doen ze ook graag aan mee.

We hebben ook besloten onze kinderen vanaf nu geld te geven voor hun verjaardag. Met feestdagen geven we hen een abonnement kado voor een pretpark of dierentuin. Deze 2 maatregelen verminderen de hoeveelheid speelgoed toch al een beetje.

Wat met mama?

Elke keer ik bij mijn kinderen opruim, ruim ik ook iets op van mij.

Ik heb niet meer zoveel spullen (omdat ik niets bijkoop). Maar ik heb toch nog hier en daar wat spullen die ik niet meer gebruik. En dus overhaal ik mezelf ook om telkens iets weg te doen.

Kwestie van een goed voorbeeld te zijn voor mijn kinderen.

Hoe gaat het nu?

Ondertussen zijn we 2 weken verder en ik sta versteld van het resultaat!

Onze kinderen ruimen veel beter op en ook sneller. Sneller als in: 1 (of 2) uur versus 10 minuten per dag. En zonder huilbuien of drama.

Ze vinden ook gemakkelijker hun speelgoed terug. Vragen zoals: “Mama, weet jij waar dit of dat ligt?” zijn voorlopig verleden tijd.

Ze spelen behoorlijk rustiger met elkaar. Er is minder ruzie (ik had dat eerst, dat is van mij, enz.) en de chaos is weg. Doordat er meer ruimte is, zijn ze algemeen rustiger geworden.

Ze missen hun oude speelgoed niet. Ze vragen er niet naar.

Wat me ook opviel was toen we in de speelgoedwinkel waren (voor een kado), dat ze beiden niet de hele tijd vroegen: “Mogen we dit, of dit, of dat, of…” Het was veel aangenamer.

Tevreden?

Wij zijn super tevreden van ons besluit.

Als ouders was het soms heel moeilijk om bepaalde stukken speelgoed (die best duur waren) weg te doen. Doordat ons budget best krap is, hebben we soms flink moeten sparen om kwaliteitsspeelgoed te kopen. Het dan na 1 jaar wegdoen, was moeilijk.

Verkoopbaar speelgoed is dan ook verkocht via tweedehandssites. Sommige spullen hebben we als verjaardagskado voor andere kinderen kunnen geven (in samenspraak met de ouders).

Maar ondanks alles is dit 1 van de beste beslissingen tot nu toe geweest.

 

Durf jij het ook aan?

 

Verder lezen:

 

 

Wil je dat je kinderen meer helpen in het huishouden? Gebruik je al takenkaarten? Deze 30 pictogrammen geven de 30 meest voorkomende taken op een herkenbare manier weer. #opvoeden

 

DOWNLOAD DE TAKENKAARTEN HIER

Wij houden niet van spam! Niet tevreden? Schrijf je uit. Powered by ConvertKit

Geef een reactie